Planten
In principe zijn alle planten min of meer giftig.
Het is op zich een zelfverdedigingsmechanisme dat ervoor zorgt dat de plant niet ‘uitgeroeid’ wordt.
Er zijn maar heel weinig planten die helemaal niet giftig zijn :
gras, kattengras, zebragras en slaapkamergeluk bijvoorbeeld.
Je vindt bij de volgende links een opsomming van giftige planten :
Het is niet nodig de betreffende planten uit het bereik van de kat te houden.
Je interieur hoeft niet plantenvrij gehouden te worden.
Een kat is normaal gezien een heel slim dier dat vrij rap weet van welke planten het moet blijven.
De meeste planten hebben namelijk een slechte smaak of geur voor de kat.
De gevaarlijkste planten zijn eigenlijk die planten die ondanks hun giftigheid
toch neutraal of zelfs zoet van smaak en geur zijn.
Gelukkig zijn deze zeldzaam.
Bovendien kan je de kat als kitten al aanleren dat ze van planten moet blijven, als deel van het ‘opvoedingspakket’.
Mogelijke symptomen van vergiftiging zijn : overgeven, diarree, gebrek aan eetlust, buikpijn, stuiptrekkingen, een bleke tong en tandvlees, een gezwollen tong.
Als je kat deze symptomen vertoont, kijk dan na of ze aan een giftige plant heeft zitten bijten en contacteer zo rap mogelijk je dierenarts.
Om het knabbelen aan planten tegen te gaan kan je proberen met de plant te besproeien met wat citroensap of een beetje peper op de bladeren te strooien.
|